احفاد

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ حافد و حفد.<BR>۱- فرزند - زادگان، نوادگان.<BR>۲- یاران، خادمان.<br>

( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ حافد و حفد. ۱- فرزند - زادگان، نوادگان. ۲- یاران، خادمان.

احفاد. [ اِ ] (ع مص ) رفتن کم از پویه، یعنی کم از خَبَب . ◄ شتابانیدن کسی را. بشتابانیدن . (زوزنی ). ◄ اِحفاد بعیر؛ راندن شتر را برفتار حَفَدان، یعنی برفتار کم از پویه . ◄ بخدمت شتافتن . بشتافتن نزدیک کسی . (تاج المصادر). ◄ بکینه آوردن کسی را. بخشم آوردن . (تاج المصادر).

احفاد. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ حافِد و حَفَد. دختران . ◄ فرزندزادگان . نبیرگان . نبسه گان اولاد : راه اولاد و احفاد او بازدادند تا بتعهد او قیام می نمودند. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). تیر چرخی ... بیک پسر جغتای رسید که محبوب ترین احفاد چنگیز بود. (جهانگشای جوینی ). ◄ یاران . خادمان .