احجار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احجار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ حَجَر. سنگها : در میان منابت اشجار و مساقط احجار پی او بگرفت . (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). ◄ ج ِ حِجر.
احجار. [ اَ ] (اِخ ) یکی از نامهای اسپ در عرب و از جمله نام اسب همام بن مره ٔ شیبانی .
احجار. [ اَ ] (اِخ ) نام بطنهاست از بنی تمیم .