فرهنگ لغت

احتواء

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

احتواء. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) گرد کردن . (منتهی الارب ) (تاج المصادر). گرد فروگرفتن . (غیاث ). ◄ فراگرفتن از هر سوی . (منتهی الارب ). اشتمال . ◄ فرازآمدن بر. (منتهی الارب ). ◄ جمع کردن . (زوزنی ). ◄ دست یافتن بر چیزی . بر چیزی دست یافتن . (تاج المصادر) (زوزنی ). ◄ احتواء رطوبت بر قلب ؛ علتی است که صاحب آن چنان پندارد که دل او شنا می کند.

معنی احتواء | فرهنگ لغت