احتلاط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتلاط. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) غضب . خشم گرفتن . ◄ ستهیدن . (منتهی الارب ). ◄ سوگند یاد کردن . (منتهی الارب ). ◄ شتابی کردن . ◄ تافته و بی قرار گردیدن . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
احتلاط. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) غضب . خشم گرفتن . ◄ ستهیدن . (منتهی الارب ). ◄ سوگند یاد کردن . (منتهی الارب ). ◄ شتابی کردن . ◄ تافته و بی قرار گردیدن . (منتهی الارب ).