اجیل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجیل . [ اُ ج َ ] (اِخ ) پدر عمر و عثمان و این هر دو برادر محدّث بوده اند. (منتهی الارب ).
اجیل . [ اَ ] (ع ص، اِ) آنکه پس ماند. آنکه درنگ کند. پس ماننده . درنگ کننده . (منتهی الارب ). مقابل عجول . ◄ آب فراهم شده در کولاب . (منتهی الارب ). ◄ گل و لای که جمع کرده میشود گرداگرد درخت خرما. (منتهی الارب ). ج، اُجل .
اجیل . [ اُ ج َ ] (اِخ ) پدر ناعم تابعی مولای ام ّ سلمه . (منتهی الارب ).