اجیاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجیاد. [ اَج ْ ] (اِخ ) نام گوسپندی . (منتهی الارب ).
اجیاد. [ اَج ْ ] (اِخ ) کوهی است در مکه و جیاد (بدون همزه ) نیز خوانده شده و آن دو محلت است : اجیاد کبیر و اجیاد صغیر. (مراصد) : فیقال انه [ رسول اﷲ (ص ) ] اول ما رأی جبریل علیه السلام باجیاد فصرخ به :یا محمد. یا محمد! (امتاع الاسماع مقریزی ج ١ ص ١٢).
اجیاد. [ اَج ْ ] (ع اِ) ج ِ جید. گردن ها. ◄ (ص، اِ) ج ِ جواد. اسبان نیکورو.