اجول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجول . [ اَ وَ ] (ع ن تف ) جولان کننده تر. ♦ امثال : اَجوَل ُ من قُطْرُب ؛ قالوا هو دویبة تجول اللیل کله و لاتنام . (مجمع الأمثال میدانی ). ◄ (ص ) تیزرو. بسیارجولان .
اجول . [ اَ وَ ] (اِخ ) پشته هائی است مقابل پشته ٔ سلمی و أجاء و در آن آبی است و گفته اند اجول وادی یا کوهی است در دیار غطفان . (معجم البلدان ).
اجول . [ اُ ] (ع مص ) پس ماندن . بازپس ماندن . درنگ کردن . تأخر. (تاج المصادر).