اجهر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجهر. [ اَ هََ ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی ازجهر. ◄ (ص ) آنکه در آفتاب چیزی نبیند. روزکور. (تاج المصادر). ◄ مرد دیداری تمام خلقت . ◄ اسب که غره ٔ وی همه روی وی را گرفته باشد. ◄ احول ِ دیداری . (منتهی الارب ). و عبارت تاج العروس این است : [ و ] الأجهر؛ الأحول الملیح الجهرة، ای الحولة. مؤنث : جَهْراء. ج، جُهر.