اجه

اجه . [ ] (اِخ ) موضعی بر ساحل رود سند، قرب مولتان . رجوع به حبط ج ١ صص ٤١٨ - ٤١٩ و حبط ج ٢ ص ٤٠٥ شود.

اجه . [اِج ْ ج َ ] (هندی، اِ) بهندی قصب السکر است . نیشکر.

اجه . [ اَج ْ ج َ ] (ع اِ) اَجَّة. چیزی که حاصلش گرم باشد. ◄ چیز گرم . ◄ سختی گرما. (مهذب الاسماء). سوزش گرما. (منتهی الارب ). ◄ اختلاط. گویند: القوم ُ فی اَجة. (منتهی الارب ). ج، اِجاج .