اجنبی

(اَ نَ) (ص.)<BR>۱- بیگانه، غریب.<BR>۲- نا - فرمان.<br>

(اَ نَ) (ص.) ۱- بیگانه، غریب. ۲- نا - فرمان.

اجنبی . [ اَ ن َ بی ی ] (ع ص نسبی ) بیگانه . (دستور). غریب : چون ز من مهتر آمد اجنبئی خیره اکنون زنخ چه جنبانم . مسعودسعد. اشتر میان ما اجنبی است . (کلیله و دمنه ). در این مقام این شتر اجنبی است . (کلیله و دمنه ). ◄ نافرمان . ◄ (اصطلاح فقه ) شخصی غیر متعاهدین . ج، اجانب .

بیگانه، انیرانی