اجن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجن . [ اَ ] (ع مص ) مزه و رنگ بگردانیدن آب . (منتهی الارب ). اَجَن . اُجُون . از حال بگردیدن آب . (تاج المصادر). ◄ کوفتن، چنانکه گازر جامه را. (منتهی الارب ). کوفتن قصّار جامه را.
اجن . [ اَ ج ِ ] (ع ص ) نعت از اَجن . مزه و رنگ بگردانیده (آب ) . آب بگردیده . مزه برگشته .
اجن . [ اَ ج َن ن ](ع ن تف ) دیوانه تر. مجنون تر : قال فالّذی یطرحه فی بطنه حتی یحشوه فهو اجن ﱡ منه . (ابن خلکان ). ♦ امثال : هو اَجَن ﱡ من دُقَّةَ . (مجمع الأمثال میدانی ).