اجرب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجرب . [ اَ رَ] (ع ص ) گر. گرگن . (زوزنی ). گرگین . (زمخشری ) (لغت نامه ٔ مقامات حریری ). گردار. پرخارش . صاحب مرض خارش . (غیاث ). مؤنث : جَرْباء. ج، جُرْب، جَربی، اَجارِب .
اجرب . [ اَ رَ ] (اِخ ) موضعی است از منازل جهینة بناحیه ٔ مدینه . ◄ موضعی است بنجد. (معجم البلدان ).