اجراف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجراف . [ اَ ] (اِخ ) موضعی است در شعر. (معجم البلدان ).
اجراف . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ جُرْف .
اجراف . [ اِ ] (ع مص ) رسیدن سیل جُراف : اَجرَف المکان ؛ رسیدن آن را سیل جُراف [ یعنی سیل که همه چیز را برد ] . (منتهی الارب ). ◄ جَرْف چرانیدن شتران را. (منتهی الارب ).