اجذام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجذام . [ اِ ] (ع مص ) بریدن : اجذم یده ؛ برید دست او را. (منتهی الارب ). ◄ شتافتن در رفتن . زود رفتن . بشتاب رفتن . (زوزنی ). تیز رفتن : اجذم السیر. سخت دویدن : اجذم الفرس . ◄ بازایستادن از: اجذم عن الشی ٔ. ◄ قصد کردن : اجذم علیه ؛ قصد کرد بر آن . (منتهی الارب ).
اجذام . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ جِذم .