اجدل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجدل . [ اَ دُ ] (ع اِ) ج ِ جَدل .
اجدل . [ اَ دَ ] (ع اِ) چرغ . صقر. شاهین . (دستوراللغة). چرخ و آن طائری شکاری است . ج، اَجادِل .
اجدل . [ اَ دَ ] (ع ص ) آویخته دوش . ◄ ساعد اَجدَل ؛ ساعد نیک خلقت برپیچان، نه از لاغری .