اجدار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجدار. [ اِ ] (ع مص ) اَجدَرَ الشجر؛ برآمد بر آن مانند نخود. (منتهی الارب ). ◄ جَدَرناک گردیدن زمین، و آن گیاهی است که در ریگ روید: اَجدَرَ المکان . (منتهی الارب ). ◄ نمودار شدن سرهای گیاه مانند جدری . جَدارة. (منتهی الارب ). ◄ آماهیدن . آماسیدن . تَوَرﱡم .
اجدار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ جَدَر و جُدَر.
اجدار. [ اَ ] (اِخ ) (عامِرُالَ ...) پدر قبیله ای است چون جَدَرة [ غدّه و گره گوشت یا آماس در حلق ] داشت . (منتهی الارب ).