اجداب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجداب . [ اِ ] (ع مص ) بی بر شدن زمین . (تاج المصادر) (زوزنی ). خشک و بی نبات گردیدن (مکان ). (منتهی الارب ). ◄ زمین را خشک و بی نبات یافتن . (منتهی الارب ). ◄ بی باران گشتن هوا. بی باران شدن ابر. (زوزنی ). ◄ باقحط شدن (قوم ). (منتهی الارب ). بقحط دچار شدن . اِسنات . اِستان . خشکسالی یافتن . (زوزنی ).