اجار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجار. [ اِج ْ جا ] (ع اِ) بام خانه . انجار. ج، اجاجیر، اجاجرة. (منتهی الارب ).
اجار. [ اِ ] (ع مص ) به شدن استخوان شکسته بر کجی و ناراستی . (منتهی الارب ). ◄ بستن استخوان شکسته را بر کجی : اجرت العظم اَنا؛ بستم استخوان شکسته را بر کجی . (منتهی الارب ).