اجاره نشین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجاره نشین . [ اِ رَ / رِ ن ِ ] (نف مرکب ) مستأجر. ♦ امثال : اجاره نشین خوش نشین است ؛ یعنی مستأجر هر جا را که نپسندد به آسانی تواند ترک کردن وجای دیگر اجاره کردن .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اجاره نشین . [ اِ رَ / رِ ن ِ ] (نف مرکب ) مستأجر. ♦ امثال : اجاره نشین خوش نشین است ؛ یعنی مستأجر هر جا را که نپسندد به آسانی تواند ترک کردن وجای دیگر اجاره کردن .