اجاره نشین

(~. نِ) [ ع - فا. ] (ص فا.) آن که در محل اجاره‌ای زندگی می‌کند، مستأجر. اجازه (اِ زِ) [ ع. اجازة ]<BR>۱- (مص م.) رخصت دادن، رخصت.<BR>۲- (اِ.) گواهی صلاحیت دادن فتوی به کسی از طرف یک عالِم.<br>