اثیل

اثیل . [ اَ ] (ع ص ) محکم . (مهذب الاسماء). محکم بُن . (منتهی الارب ). استوار. ◄ قدیم . کهن : مجدٌ اثیل . ◄ اصیل . آنکه و آنچه اصل بزرگ دارد. شریف .

اثیل . [ اَ ی َ ] (ع ص ) بعیر اثیل ؛ شتر بزرگ نَره . ج، ثیل .

اثیل . [ اُ ث َ ] (ع اِ مصغر) تصغیر اَثل .