فرهنگ لغت

اثیث

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اثیث . [ اَ ] (ع ص ) انبوه و درهم پیچیده (گیاه ). ◄ کلان سرین . ◄ موی بسیار درهم پیچیده . ◄ غزیر. عظیم : شَعرٌ اَثیث ؛ ای غزیرٌ طویل . (تاج العروس ). و کان ذلک الکتاب مقدمة لفنون العلم و الاَّداب من التفسیر و الحدیث و الفقه الأثیث . ج، اِثاث، اَثائث .

معنی اثیث | فرهنگ لغت