اثیب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اثیب . [ اَ ] (اِخ ) آبی است خُرد در رمل الضّاحی نزدیک رَمّان در جانب سَلمی (یکی از دو کوه ). (معجم البلدان ) (مراصد).