اثول
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اثول . [ اُ ] (ع مص ) بن گرفتن . استوار شدن . (منتهی الارب ).
اثول . [ اَ وَ ] (ع ص ) دیوانه . (زوزنی ).احمق . ◄ کم نصرت . کم خیر. ◄ سست کار. ◄ سست رو. ◄ تکه ٔ دیوانه . ج، ثول . (منتهی الارب ).
اثول . [ اُ ] (ع اِ) ج ِ اَثل . درختان شوره گز.