اتکاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) تکیه کردن بر، پشت دادن بر.<BR>۲- اعتماد کردن بر. ؛ نقطة ~نقطهای که در آن اهرم را تکیه دهند، تکیه گاه.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) تکیه کردن بر، پشت دادن بر. ۲- اعتماد کردن بر. ؛ نقطه ~نقطهای که در آن اهرم را تکیه دهند، تکیه گاه.
واژگان فارسی سره واژهدان
دلگرمی، پشتیبانی، پشت گرمی، پشتدادن بر