اتلاف

( اِ) [ ع. ] <BR>۱- (مص م.) تلف کردن، نابود کردن.<BR>۲- (مص ل.) هلاک یافتن. ؛ ~ وقت بیهوده وقت را صرف کردن، به کارهای ناسودمند پرداختن و از وقت بهره نگرفتن.<br>

( اِ) [ ع. ] ۱- (مص م.) تلف کردن، نابود کردن. ۲- (مص ل.) هلاک یافتن. ؛ ~ وقت بیهوده وقت را صرف کردن، به کارهای ناسودمند پرداختن و از وقت بهره نگرفتن.

اتلاف . [ اِ ] (ع مص ) هلاک کردن .(تاج المصادر). نیست کردن . هلاک یافتن . (مؤید). نابود کردن . تلف کردن . افناء : او را بغرامت آن اتلاف و تضییع مؤاخذت کرد. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). ♦ اتلاف کردن ؛ اسراف . تلف کردن .

تضییع، اسراف، تفریط، استهلاک، فرسایش، سایش، خسران، اضمحلال ولخرجی آسیب، زوال افساد ضایعات، زباله، آشغال، فاضلاب، اگزوز

نیست کردن، نابودی، نابودن، نابود کردن، تبه، تباه کردن، تباه، از میان بردن