اتفاقیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِّ یُِ) [ ع. اتفاقیة ] (ص نسب.) مؤنث اتفاقی.<BR>۱- اتفاق افتاده، واقع شده.<BR>۲- گاه به گاه.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِّ یُِ) [ ع. اتفاقیة ] (ص نسب.) مؤنث اتفاقی.<BR>۱- اتفاق افتاده، واقع شده.<BR>۲- گاه به گاه.<br>