اتصاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِّ) [ ع. ]<BR>۱- (مص ل.) دارای صفتی شدن، به صفتی موصوف شدن.<BR>۲- ستوده شدن.<BR>۳- (مص م.) صفت کردن، با هم ستودن چیزی را.<BR>۴- (اِمص.) صفت پذیری، نشان پذیری.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) دارای صفتی شدن، به صفتی موصوف شدن. ۲- ستوده شدن. ۳- (مص م.) صفت کردن، با هم ستودن چیزی را. ۴- (اِمص.) صفت پذیری، نشان پذیری.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اتصاف . [ اِت ْ ت ِ ] (ع مص ) نشان پذیرفتن . صفت گرفتن . بصفتی موصوف شدن . موصوف شدن . ◄ صفت کردن . (تاج المصادر). ◄ با هم ستودن چیزی را. ◄ ستوده شدن . ◄ نشان پذیری .
واژگان فارسی سره واژهدان
زابیدن