اترور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اترور. [ اُ ] (ع اِ) شاگرد شحنه . (مهذب الأسماء). چاکر شحنه . شاگرد سلطان که بی وظیفه همراه باشد. ◄ سرهنگ زاده . ◄ غلام کوچک . پسر خرد. کودک رسیده ٔ ببلوغ . ◄ پیاده ٔ کوتوال . ◄ چاووش . و او سیاه نپوشد. رجوع به سیاه پوش شود.