اترف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اترف . [ اَ رَ ] (ع ص ) آنکه در میانه ٔ لب برین تندی دارد. ◄ (ن تف ) مرفّه تر. برفاه تر. ♦ امثال : اترف من ربیب نعمة ؛ الترفة النعمة والربیب المربوب، یضرب للمنعم علیه . (مجمع الامثال میدانی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اترف . [ اَ رَ ] (ع ص ) آنکه در میانه ٔ لب برین تندی دارد. ◄ (ن تف ) مرفّه تر. برفاه تر. ♦ امثال : اترف من ربیب نعمة ؛ الترفة النعمة والربیب المربوب، یضرب للمنعم علیه . (مجمع الامثال میدانی ).