اتاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اُ) [ تر. ] (اِ.)<BR>۱- خانه، چهاردیواری دارای سقف.<BR>۲- خیمه. اطاق، اوتاغ و اوتاق هم گویند.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اُ) [ تر. ] (اِ.) ۱- خانه، چهاردیواری دارای سقف. ۲- خیمه. اطاق، اوتاغ و اوتاق هم گویند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اتاق .[ اُ ] (ترکی، اِ) خانه و خیمه و بجای قاف غین معجمه نیز آمده و شاید اصل آن وثاق عربی باشد و ترکان عثمانی ((اُدَه )) تلفظ کنند و صاحب غیاث اللغات بنقل ازمصطلحات و لغات ترکی این لفظ را ترکی دانسته است .
واژگان فارسی سره واژهدان
سراچه، چهاردیواری
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی