اتابک
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ بَ) [ تر. ] (ص مر.)<BR>۱- پدربزرگ، عنوانی که در دستگاه حکومتی سلجوقی به غلامان ترکی که از خود شایستگی نشان میدادند داده میشد و به عنوان مربی شاهزادگان تعیین میشدند.<BR>۲- وزیر بزرگ.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اَ بَ) [ تر. ] (ص مر.)<BR>۱- پدربزرگ، عنوانی که در دستگاه حکومتی سلجوقی به غلامان ترکی که از خود شایستگی نشان میدادند داده میشد و به عنوان مربی شاهزادگان تعیین میشدند.<BR>۲- وزیر بزرگ.<br>