ابیه

ابیه . [ اَ بی ی َ ] (ع ص ) تأنیث اَبی . سرکش (زن ). زن که زود تن درندهد. ◄ زنی که ناخوش دارد آب را. ◄ زنی که خواهش طعام شب نداشته باشد. ◄ ناقه که فحل دیده و آبستن نشده است .

ابیه . [ اِب ْ ی َ ] (ع مص ) بازآمدن شیر به پستان .

ابیه . [ اُب ْ ی َ ] (ع اِمص ) تکبر. ◄ بزرگی .