ابین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابین . [ اُ ب َ ] (اِخ ) ابن سفیان . محدث است .
ابین . [ ] (اِخ ) موضعی است به عَدَن و آنرا بندری بنام المحل . (دمشقی ).
ابین . [ اَ ی َ ] (اِخ ) مردی از حمیر که عَدَن بدو منسوب است و گویند: عَدن ُ اَبین .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابین . [ اُ ب َ ] (اِخ ) ابن سفیان . محدث است .
ابین . [ ] (اِخ ) موضعی است به عَدَن و آنرا بندری بنام المحل . (دمشقی ).
ابین . [ اَ ی َ ] (اِخ ) مردی از حمیر که عَدَن بدو منسوب است و گویند: عَدن ُ اَبین .