ابیق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابیق . [ اَ ] (ص )این صورت را صاحب فرهنگ شعوری آورده و بدین بیت آذری تمثل جسته و معنی آنرا کبود گفته است : نسای شام پس پرده های چرخ شدند لوای روز چو برزد سر از فضای ابیق . و این غلط است چه در شعر آذری ابیو است که صورتی است از آبی بمعنی کبود.