ابیض

ابیض . [ اَ ی َ ] (ع ص، اِ) سپید. سفید. سپیدرنگ . نقیض اسود، یعنی سیاه . ◄ سپیدپوست . ◄ سپیدسر. ◄ کنایه از شمشیر. ◄ گوشت خام . (مهذب الأسماء). ◄ جوانی . (مهذب الأسماء). ◄ موت ابیض ؛ مرگ ناگهانی . موت فجائی . ◄ مرد پاک ناموس . مؤنث : بَیْضاء. ج، بیض . ◄ (ن تف ) هذا ابیض منه ؛ یعنی این سپیدتر است از آن ؛ شاذ کوفی است و قیاس هذا اشدّ بیاضاً منه است . ◄ (اِخ ) در حدیث : اوتیت الکنزین الأحمر و الأبیض ؛ احمر ملک شام و ابیض ملک فارس است . ◄ نام ستاره ای بر کناره ٔ کهکشان .

ابیض . [ اَ ی َ ] (اِخ ) نام کوهی بمکه مشرف بر حق ابراهیم بن محمدبن طلحةو حق ابی لهب و آنرا بجاهلیت مُستَنذَر مینامیدند.

ابیض . [ اَ ی َ ] (اِخ ) کوه عرج . و آن بر سر راه حاج میان مکه و مدینه باشد.