ابیب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابیب . [ اَ ] (اِ) تحریف اپیفی نام قبطی یکی از ماه های مصری قدیم است .
ابیب . [ اَ ] (ع مص ) آماده ٔ سیر شدن :اَب ّ للسیر اَبّاً و ابیباً و أباباً و أبابةً.
ابیب . [ اَ ] (اِ) نام ماه اوّل سال عبرانیان که سپس نام نیسان گرفت، تقریباً معادل با ابریل .