ابوکریمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوکریمه . [ اَ ک َ م َ ] (اِخ ) العبدی . یکی از عباد از مردم شام . (صفةالصفوة).
ابوکریمه . [ اَ ک َ م َ ] (اِخ ) یحیی بن مهلب . او راست : کتاب تفسیر بر قرآن . (ابن الندیم ).
ابوکریمه . [ اَ ک َ م َ ] (اِخ ) مقدام بن معدیکرب . صحابی است .