ابوکبشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوکبشه . [ اَ ک َ ش َ ] (اِخ ) سلولی . (الکنی للبخاری ).
ابوکبشه . [ اَ ک َ ش َ ] (اِخ ) انماری . صحابی است و در نام او اختلاف است . وی بشام سکونت داشت .
ابوکبشه . [ اَ ک َ ش َ ] (اِخ ) سکسکی . عریف سکاسک . تابعی است . او از ابی الدرداء و از وی پسر او روایت کند.