ابونوح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابونوح . [ اَ ] (اِخ ) ابن الصلت . نام یکی ازمترجمین و نقله ٔ بعربی است . (الفهرست ابن الندیم ).
ابونوح . [ اَ ] (اِخ ) الأنصاری . محدث است .
ابونوح . [ اَ ] (اِخ ) صالح الدّهان . محدث است و از جابربن زید روایت کند.