ابومعاذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) عبیداﷲبن ابی بکربن انس . از روات است .
ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) فضل بن خالد نحوی از روات است . و رجوع به فضل بن خالد شود.
ابومعاذ. [ اَ م ُ ] (اِخ ) محدث است . او از یزیدبن یزیدبن جابر و از او دراوردی روایت کند.