ابومسکین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابومسکین . [ اَ م ِ] (اِخ ) الأودی . حُرّ. رجوع به حرّ ابومسکین شود.
ابومسکین . [ اَ م ِ ] (اِخ ) بردعی . شاعر ومحدث . او را نزدیک صد ورقه شعر است . (ابن الندیم ).
ابومسکین . [ اَ م ِ ] (اِخ ) خارجه . محدث است .