ابومریم
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابومریم . [ اَ م َ ی َ ] (اِخ ) نام خمّاری به مکّه در جاهلیّت . و گویند ابوسفیان در خانه ٔ این خمّار با سمیّه زوجه ٔ عبید بیارامید و او به زیادبن ابیه حامله گشت .
ابومریم . [ اَ م َ ی َ ] (اِخ ) تابعی است . او از ثوبان و ثوبان از رسول صلوات اﷲ علیه و از ابومریم عبادةبن نسی روایت کند.
ابومریم . [ اَ م َ ی َ ] (اِخ ) تابعی است . او از عمر، و از او زیادبن ابی سوده روایت کند.