ابومره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابومره . [ اَ م ُرْ رَ ] (اِخ ) کنیت ابلیس . (منتهی الارب ) (مهذب الاسماء). شیطان . ابولبینی . ابلیس . عزازیل .خناس . ابوخلاف . بومره . شیخ نجدی . ابوالعیزار. دیو: همه چون غول بیابان همه چون مار صلیب همه بومره بخوی و همه چون کاک غدنگ . قریعالدهر. ◄ فرعون . (المرصّع).
ابومره .[ اَ م ؟ ر رَ ] (اِخ ) تابعی است . وی صحبت عمر یا ابن عمر را دریافته و بکربن عبداﷲ از او روایت کند.
ابومره . [ اَ م ؟ ر رَ ] (اِخ ) ابن عروةبن مسعود ثقفی . ولادت او بزمان رسول صلوات اﷲ علیه و یکی از کبار صحابه ٔ کرام است .