ابومرثد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابومرثد. [ اَ م َ ث َ ] (اِخ ) غنوی . صحابی است .و رسول صلی اﷲ علیه و آله او را با عبادةبن صامت مؤاخات داد و او در خلافت ابوبکر به ٦٦ سالگی درگذشت .
ابومرثد. [ اَ م َ ث َ ] (اِخ ) الغنوی . کنازبن حصین . حلیف حمزةبن عبدالمطلب . صحابی است .