ابولیلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابولیلی . [ اَ ل َ لا ] (اِخ ) ابلیس . شیطان . بومرّه .
ابولیلی . [ اَ ل َ لا ] (اِخ ) الانصاری . نام او اوس یا داود یا یسار است . وی غزوات بعد از احد را درک کرد و هم در جنگهای امیرالمؤمنین علی علیه السلام در رکاب آن حضرت بود.
ابولیلی . [ اَ ل َ لا ] (اِخ )حارث بن عبدالعزیزبن ابی دلف . رجوع به حارث ... شود.