فرهنگ لغت

ابوقتیبه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ابوقتیبه . [ اَ ق ُ ت َ ب َ ] (اِخ ) فضل بن عمیره . محدث است و ازاو حرمی بن عماره و او از میمون الکردی روایت کند.

ابوقتیبه . [ اَ ق ُ ت َ ب َ ] (اِخ ) سالم یا سلم بن قتیبة الشعیری . محدث است و شعبه از او روایت کند.

معنی ابوقتیبه | فرهنگ لغت