ابوعتاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعتاب . [ اَ ع َت ْ تا ] (ع اِ مرکب ) غراب . (المرصّع).
ابوعتاب . [ اَ ع َت ْ تا ] (اِخ ) سهل بن حماد دلال . از روات حدیث است و از شعبه روایت کند.
ابوعتاب . [ اَ ع َت ْ تا ] (اِخ ) منصوربن المعتمر. از روات حدیث است .