ابوعبید
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوعبید. [ اَ ع ُ ب َ ] (اِخ ) صحابی است .
ابوعبید. [ اَ ع ُ ب َ ] (اِخ )از رسول صلی اﷲ علیه و آله و شهر از او روایت کند.
ابوعبید. [ اَ ع ُ ب َ ] (اِخ ) ابن معاویةبن سیرةبن حسین بن النمیری . یکی از روات حدیث است و بعضی نام او را ابوالعبیدبن السوایی الاعمی، معاویةبن سیرةبن حصین کوفی گفته اند.