ابوطیبه
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوطیبه . [ اَ طَ ب َ ] (اِخ ) جرجانی . ابن سلیمان الدارمی عیسی تابعی است و از عبداﷲبن عمر روایت کند.
ابوطیبه . [ اَ طَ ب َ ] (اِخ ) دینار یا نافع. مولی بنی حارثه یا بنی بیاضه . حجّام رسول صلوات اﷲ علیه . صحابی است .
ابوطیبه . [ اَ طَ ب َ ] (اِخ ) عبداﷲبن مسلم خراسانی مروزی . از او زیدبن حباب روایت کند.